Cüneyd-i Bağdâdî

Cüneyd-i Bağdâdî, 'Seyyidü't-Tâife' (tasavvuf ehlinin efendisi) lakabıyla anılan, ılımlı (sahv) tasavvuf ekolünün kurucusudur. Şeriat ile tasavvufu uzlaştıran yaklaşımıyla sonraki tüm tarikatların silsilelerinde yer alır. Bağdat sûfî çevresinin merkez şahsiyeti olup Hallâc-ı Mansûr'un hocasıdır.