Bâbürlüler (Moğol İmparatorları)

Bâbürlüler, Timurlu mirası üzerinde Hindistan alt kıtasında İslam medeniyetinin en görkemli dönemini inşa eden ve dünya tarihinin en zengin imparatorluklarından birini kuran hanedandır. Bâbür'ün Pânîpat zaferiyle (1526) başlayan hanedan, Ekber'in benzersiz hoşgörü politikası (Sulh-i Kül) ile Hindu-Müslüman sentezini kurumsal hale getirdi. Şâhcihân dönemi Tac Mahal'in inşası ve Delhi'nin yeniden imarıyla İslam mimarisinin zirvesine ulaşırken, Evrengzîb imparatorluğu en geniş sınırlarına taşıdı ancak aşırı genişleme ve sert dini politikalar nedeniyle iç çatışmalar arttı. 18. yüzyılda Maratha saldırıları, Nadir Şah'ın Delhi'yi yağmalaması (1739) ve İngiliz Doğu Hindistan Şirketi'nin artan nüfuzu imparatorluğu zayıflattı. Son padişah II. Bahadır Şah'ın 1857 Sipahi İsyanı'na destek vermesi üzerine İngilizler tarafından sürgün edilmesiyle (1858) 332 yıllık Babür hanedanı sona erdi.