Ekber'in Dîn-i İlâhî'si

1582'de Bâbürlü İmparatoru Ekber, Fetihpûr Sikri'de tüm dinlerin ortak yönlerini birleştirmeyi amaçlayan 'Dîn-i İlâhî' (İlahi Din) doktrinini ilan etti. Müslüman, Hindu, Hristiyan, Zerdüşt ve Jain temsilcileriyle İbadethane (ibadet evi) toplantıları düzenleyen Ekber, dinler arası diyalogun en erken ve en radikal denemelerinden birini gerçekleştirdi. Hareket az sayıda takipçi kazandı ve Ekber'in ölümünden sonra hızla zayıflayarak tarih sahnesinden silindi. Bu deneyim, Hint alt kıtasında dinsel hoşgörü anlayışının zirvesini temsil etse de, ortodoks İslam çevrelerin güçlü muhalefeti karşısında kalıcı olamadı.